featured Θέατρο Οι δημιουργοί γράφουν Πες μου μια ιστορία

Σε φιλώ και σε ασπάζομαι εκ του μακρόθεν

Ένα mail

του Δαμιανού Κωνσταντινίδη

 

ευγενική μου φίλη

χαίρε

και κυρίως υγίαινε

ευχαριστώ που νοιάζεσαι για μένα

νοιάζομαι εξ ίσου κι εγώ

τι κάνω

τζιτζίκια πεταλώνω

και όχι μόνο

όχι μόνο

κάνω διαδικτυακά μαθήματα

ψιλογράφω

ψιλοδιαβάζω

βλέπω ταινίες

βλέπω βιντεοσκοπημένες

παραστάσεις

θεατρικές

χορευτικές

μουσικές

κι άλλοτε

βαριέμαι να βλέπω ταινίες

βαριέμαι να βλέπω βιντεοσκοπημένες

παραστάσεις

θεατρικές

χορευτικές

μουσικές

χαζεύω

σέρνομαι

φιλοσοφώ

ασχολούμαι μέσα σ’ όλα

με διάφορα θέματα

της σχολής

με δικά μου

γραφειοκρατικά

καταλαβαίνεις

ξανασέρνομαι

ξαναφιλοσοφώ

συνομιλώ

με τους πεθαμένους μου

αδρανώ

πέφτω σε χαύνωση

κάνω τηλεδιασκέψεις

με συναδέλφους

με φίλους

απαντώ σε mails

διαβάζω το μακρύ και το κοντό του καθένα

στο FB

διαβάζω τα κορωνοϊακά αστεία

τα αναμεταδίδω

διαβάζω ποικίλα άρθρα

που εξηγούν

γιατί εμείς

οι απείθαρχοι

οι ανυπότακτοι

οι καμπόσοι

κλπ

έλληνες

πειθαρχήσαμε

και υποταχθήκαμε

γιατί με τόση ευκολία

μαντρωθήκαμε μέσα

για τα καλά

άρθρα διάφορα

περί φόβου

και ευθύνης

περί ευθυνοφοβίας

και παιδισμού των ελλήνων

περί πατερναλισμού της κυβέρνησης

και κουραφέξαλα

διαβάζω

διαβάζω

και μετά

μιλάω στο τηλέφωνο

με φίλους

με συγγενείς

στο εσωτερικό

στο εξωτερικό

μιλάμε με τις ώρες

αναλύουμε με τη σειρά μας

την κατάσταση

και χαιρόμαστε αμοιβαία

που είμαστε όλοι καλά

ψάχνω σημάδια για τον χρόνο

βγαίνω στο μπαλκόνι

βλέπω την ανθισμένη μου πασχαλιά

και σκέφτομαι ότι πρέπει να ‘ναι άνοιξη

ή κάτι τέτοιο

βλέπω και τις τριανταφυλλιές που έχουν μπουμπουκιάσει

και ξανασκέφτομαι ότι

μάλλον

κατά πάσα πιθανότητα

ενδεχομένως

ίσως

πρέπει να ‘ναι άνοιξη

βάφω αυγά

θα πλησιάζει

σκέφτομαι

Πάσχα

πίνω ατέλειωτους καφέδες

ατέλειωτες κόκα κόλες χωρίς ζάχαρη

παίρνω

προληπτικά

ασπιρινοβιταμίνες

τρώω

απερίσκεπτα

πατατάκια

μπισκοτάκια

σοκολατάκια

ξηρούς καρπούς

εκείνα τα φιστίκια Αιγίνης

τα τζαν φιστίκ

και τα άλλα με το κέλυφος

και τα σκέτα φιστίκια

και αμύγδαλα

και φουντούκια

και μαύρα σπόρια

και άσπρα σπόρια

είναι να μην αρχίσω

και ρεπανάκια

που υποτίθεται

δεν έχουν θερμίδες

άπειρα ρεπανάκια

σου μίλησα στο προηγούμενο mail μου

γι’ αυτά

και εξέφρασες κάποιες απορίες

για τα ρεπανάκια

για την ιδέα που είχα

για τα ρεπανάκια

για τα φύλλα τους

θα επανέλθω

εφευρίσκω

όπως ξέρεις

συνταγές

τώρα περισσότερο

από άλλοτε

μαγειρεύω

έχω πάρει ήδη πέντε κιλά

μπορεί και έξι

μπορεί και να μη με γνωρίσεις

όταν με το καλό…

αν δεχόσουν τουλάχιστον

να φτιάξεις

ένα προφίλ στο FB

ένα skype

θα γλίτωνες από πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις

όταν με το καλό…

πάλι καλά

που έχεις ένα e-mail

θυμάμαι

πόσο άργησες

να πάρεις κινητό

γενικά αποφεύγεις

συνειδητά

να ακολουθείς

την τεχνολογική πρόοδο

δεν βαριέσαι

σε ακολουθεί εκείνη

δεν πρόκειται να ξεφύγεις καλή μου

για να επανέλθω σε μένα

κοιμάμαι άσχετες ώρες

και άσχετες ώρες δεν κοιμάμαι

βγαίνω κάθε δεύτερη μέρα

και φοβάμαι να αναπνεύσω

ίσως φταίει η μάσκα

δεν την έχω συνηθίσει

κι έπειτα τα χνώτα μου

μού νοτίζουν τα γυαλιά

και δεν βλέπω τίποτα

φοράω και γάντια

και πασαλείβομαι αντισηπτικά

και πόσες φορές πλένομαι

και ξαναπλένομαι

δεν θέλεις να ξέρεις

καμιά φορά παρανομώ

βγαίνω χωρίς να στείλω μήνυμα

χωρίς πάνω μου το χαρτί

μια αίσθηση ας πούμε ελευθερίας

μια αντίδραση

στην επιβολή περιορισμών

μια αντίσταση

ως έλληνας που είμαι

για να επιβεβαιώσω κάπως

το απείθαρχο της φυλής

κάνω μια βόλτα

ή ψωνίζω κάτι

οτιδήποτε

και γρήγορα πάλι μέσα

ίσα – ίσα να παρανομήσω

χωρίς να με πιάσουν

τις προάλλες στο σούπερ μάρκετ

ενώ έσκυβα να πάρω μια πατάτα

μια γριά κυρία δίπλα μου

έφτυσε στα δάκτυλά της

για να ανοίξει μια πλαστική σακούλα

και ήρθαν τα σκάγια πάνω μου

ή νόμισα πως ήρθαν

τρομοκρατήθηκα

έτσι μου ‘ρθε να την σφάξω

εκεί επί τόπου

πάνω στο καφάσι με τις πατάτες

το φαντάζεσαι

εγώ ο φιλήσυχος

και ειρηνικός

έτσι για ένα φτύσιμο

να…

όχι καλή μου φίλη

παρόλ’ αυτά

δεν συμφωνώ μαζί σου

δεν πρόκειται για χούντα

δεν ήταν έτσι η χούντα

αν θυμάσαι

ήμασταν μικροί τότε

αλλά κάτι θυμόμαστε

δεν ήταν έτσι

ας μην υπερβάλουμε

ούτε για πόλεμο πρόκειται

και ευτυχώς δηλαδή

όχι πως ξέρω τι είναι πόλεμος

αλλά μπορώ να φανταστώ

έχω διαβάσει τόσα και τόσα

έχω ακούσει τόσα και τόσα

και έχω δει τόσες και τόσες

φωτογραφίες

ντοκιμαντέρ

ταινίες

για πολέμους

που κάπως

με κάποιον τρόπο

ξέρω τι είναι πόλεμος

χωρίς να ξέρω

χωρίς θέλω να πω

να έχω ζήσει τον πόλεμο

και τώρα πια ξέρω

τι είναι καραντίνα

και εγκλεισμός

γιατί ζω τον εγκλεισμό και την καραντίνα

και λέω καλύτερα

καλύτερα αυτό παρά ένας πόλεμος

δεν ξέρουμε τι είναι πόλεμος

γιατί εμείς

η γενιά μας

και οι γενιές μετά από μας

δεν ζήσαμε τον πόλεμο

αλλά δεν χρειάζεται να μάθουμε

κι εμείς από πρώτο χέρι

τι είναι πόλεμος

και μη μου λες

ότι τουλάχιστον στον πόλεμο

μπορούμε να βλέπουμε

ο ένας τον άλλον από κοντά

και να αγκαλιαζόμαστε

και να φιλιόμαστε

και να…

και να…

προτιμώ να ξέρω ότι είσαι καλά

κι εσύ

κι ο άλλος

κι ο παράλλος

κι ας σας βλέπω από μακριά

κι ας μη σας αγγίζω καθόλου

κι ας είμαστε ο καθένας

κλεισμένος στο καβούκι του

αλλά ασφαλείς

υγιείς

ή έστω με αυτά τα κρούσματα

και με τα θύματα εκείνα

και με τα οικονομικά προβλήματα

που δημιουργεί αυτή η κατάσταση

που όμως ούτε στο ελάχιστο

δεν πλησιάζουν εκείνα

ενός πολέμου

του Β’ Παγκοσμίου ας πούμε

θα ‘θελες σε ρωτώ

να είσαι εβραίος

τσιγγάνος

ομοφυλόφιλος

στον Β’ Παγκόσμιο

εγώ χωρίς δεύτερη σκέψη

απαντάω όχι

και ποιος ξέρει

ποιος θα ‘ναι

εβραίος

τσιγγάνος

ομοφυλόφιλος

σε έναν επόμενο πόλεμο

προτιμώ να είμαι κλεισμένος στο σπίτι μου

για ένα για δύο για τρεις μήνες

για όσο κρατήσει όλο αυτό

κι ας όλο αυτό με τρελαίνει

κι ας χτυπιέμαι στα πατώματα και στους τοίχους

για να νοιώσω πως ζω

κι ας είμαι ολομόναχος

καλύτερα αυτό

παρά σε ένα πολυσύχναστο στρατόπεδο

στο Άουσβιτς

α ναι

ακόμη κι έτσι

ζούμε κάτι ιδιαίτερο

όπως λέει κι ο άλλος

κάτι που έχει μια περίεργη ιστορικότητα

που δεν την καταλαβαίνουμε

αλλά την αισθανόμαστε στο σώμα μας.

έχει δίκιο

συμμετέχουμε

στην Ιστορία

με «Ι» κεφαλαίο

περπατάμε μέσα στην Ιστορία

και σαν υπνωτισμένοι λέει

όχι

κολυμπάμε

σαν υπνοβάτες λέει

μέσα σε όλο αυτό

κι όλο αυτό που ζούμε

είναι αλλόκοτο

και ναι

παρότι εφιαλτικό

είναι και γοητευτικό

υπέροχο λέει

συναρπαστικό

στο mail που μου έστειλε

τις προάλλες

τέτοια μου λέει

μ’ αρέσει η αίσθηση

που έχει της πραγματικότητας

η ικανότητά του

να επισημαίνει τις αντιφάσεις

μιας κατάστασης

και έτσι και γιουβέτσι

μ’ αρέσουν τα ποιητικά του λόγια

όπως και τα δικά σου

οι ελπίδες σου

οι ευχές σου

όλο αυτό

να μας κάνει να δούμε

με άλλα μάτια τη ζωή μας

και να αλλάξουμε πράγματα

στη ζωή μας

και στη ζωή της ανθρωπότητας εν γένει

να αλλάξουμε την πραγματικότητά μας

να γίνουμε καλύτεροι

να γίνουμε σοφότεροι

να σεβόμαστε περισσότερο

τη φύση

και τη φύση μας

να βρούμε ρυθμούς

ανθρωπινότερους

κλπ

κλπ

κλπ

αλλά

δεν έχω καμιά ψευδαίσθηση

χρειάζεται

μια βαθιά γονιδιακή αλλαγή

για να αλλάξει ο άνθρωπος

για να μην είναι δηλαδή

άνθρωπος

βιαστικός

και αμνήμων

και πολεμοχαρής

και καταστροφικός

και ανεύθυνος

και αλαζόνας

και

και

και

όχι ότι δεν πιστεύω

στη δυνατότητα μιας αλλαγής

αλλά δεν πιστεύω

στη δυνατότητα

μιας γενικής αιφνίδιας αλλαγής

σαν να είδαμε ξαφνικά όλοι

το ίδιο όραμα

την ίδια στιγμή

και να φωτιστήκαμε με μιας

και με μιας να αλλάξαμε όλοι

αυτό

λυπάμαι

δεν το πιστεύω

και δεν το πιστεύω γιατί

θα αρκούσε ένας και μόνο πόλεμος

για να πάψουν οι πόλεμοι

αλλά όπως ξέρεις

καλή μου φίλη

κάτι τέτοιο δεν έγινε

και δεν πρόκειται να γίνει ποτέ

κάτι τέτοιο είναι

ανθρωπίνως αδύνατο

η αλλαγή

αν υπάρχει δυνατότητα αλλαγής

προς το καλύτερο

είναι εντέλει μια ατομική υπόθεση

είναι μια αργή και σκληρή δουλειά

πάνω στον εαυτό σου

στ’ αλήθεια πιστεύεις

ότι αίφνης

όλη η ανθρωπότητα

ταυτόχρονα

θα βαλθεί να δουλεύει

αργά και σκληρά

πάνω στον εαυτό της

και ότι δουλεύοντας

θα φτάσει ταυτόχρονα

στον ίδιο βαθμό αυτογνωσίας

και θα πάρει ταυτόχρονα

την ίδια απόφαση

για αλλαγή

για διόρθωση των κακώς κειμένων

για υιοθέτηση άλλων τρόπων ζωής

κλπ

κλπ

κλπ

αχ

καλή μου φίλη

όλα θα ξαναρχίσουν

ίδια κ απαράλλαχτα

ίσως στην αρχή

με κάποια καλή διάθεση

κάποια πράγματα

να διορθωθούν κάπως

κι άλλα να καταργηθούν

ίσως στην αρχή

οι ρυθμοί να είναι πιο αργοί

αλλά πάλι

πολύ γρήγορα

θα ξεφύγουν όλα

όλοι θα επαναπαυθούν

η επιστήμη

θα έχει κάνει πάλι το θαύμα της

θα έχουμε προχωρήσει

θα έχουμε βρει το εμβόλιο

το χάπι

μια ακόμη τεχνολογική νίκη

θα μας σιγουρέψει

θα μας κάνει ξανά αθάνατους

μόνο στην αρχή ίσως

όταν όλα

θα προσπαθούν να επανέλθουν

σε μια κανονικότητα

σ’ αυτό που ήταν πριν

η κανονικότητα

αυτό ναι

ως εκεί ναι

αλλά κάτι άλλο

καλή μου φίλη

όχι

όχι

δεν νομίζω

τέλος πάντων

πολλά είπα πάλι

εκ του μακρόθεν

σε φιλώ

και σε ασπάζομαι

εκ του μακρόθεν

και περιμένω ως συνήθως

τις αντιρρήσεις σου

 

υγ.

Λοιπόν, δεν πρέπει καθόλου να υποτιμάμε τα φύλλα από τα ρεπανάκια.

Πίστευες πως δεν χρησιμεύουν σε τίποτα και ότι είναι καλό να τα πετάμε.

Απατάσαι, καλή μου φίλη.

Μόλις έφτιαξα μια νοστιμότατη σούπα και λυπάμαι που δεν είσαι εδώ να την μοιραστούμε.

Η «συνταγή» έχει ως εξής:

υλικά για 2 μερίδες:

1 ματσάκι φύλλα από ρεπανάκια

1 κρεμμύδι

1 σκελίδα σκόρδο

1 πατάτα

1 καρότο

μερικά φύλλα από σπανάκι

μερικά φύλλα από λάχανο

1 κλαδάκι σέλινο

1 κύβος με ζωμό κοτόπουλο

αλάτι

πιπέρι

 

ψιλοκόβουμε όλα τα υλικά / τσιγαρίζουμε αρχικά κρεμμύδι σκόρδο πατάτα καρότο / προσθέτουμε στη συνέχεια λάχανο ρεπανόφυλλα σπανάκι σέλινο / τα σοτάρουμε για μερικά λεπτά / χύνουμε ζεστό νερό και προσθέτουμε το κοτόζουμο / αλάτι πιπέρι / αφήνουμε να βράσει το όλον / στο τέλος καλό είναι να «περάσουμε» τη σούπα από ελαφρύ μπλέντερ… μίξερ… ή όπως αλλιώς λέγεται το εργαλείο…

 

καλό βράδυ!

*Ο Δαμιανός Κωνσταντινίδης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής και Πρόεδρος του Τμήματος Θεάτρου στη Σχολή Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ.

Επιμέλεια: Μάνια Ζούση