performance Θέατρο Οι δημιουργοί γράφουν

Φωτεινή Μπάνου: «Σαν σκοπευτής που στοχεύει τις εικόνες»

«Πρόκειται για ένα έργο που μιλάει για τη μνήμη των γεγονότων, των εικόνων του εμφυλίου, δεν πρόκειται για αναπαράστασή τους. Είμαστε στο “μετά”- εκ των πραγμάτων άλλωστε!», ομολογεί στο artplay.gr η ηθοποιός Φωτεινή Μπάνου για τον «Πόλεμο Τοπίων» σε σκηνοθεσία της Irène Bonnaud που συνεχίζεται κάθε Κυριακή στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, πριν ταξιδέψει στη Γαλλία, στο φεστιβάλ Scènes d’Europe της Comédie de Reims, 12 & 13 Φεβρουαρίου.

«Η παράσταση Πόλεμος Τοπίων με έχει σημαδέψει», τονίζει η Φωτεινή και απαντά στο πώς η ίδια επικοινωνεί με το υλικό, αλλά και το πώς περιγράφει το ταξίδι, την περιπέτεια, τις συναντήσεις με την ιστορία και το κοινό.

«Είναι μια εμπειρία που έχει εκμαιεύσει από μέσα μου δυνάμεις που ποτέ πριν δεν είχα χρησιμοποιήσει συγκεντρωμένες με αυτόν τον τρόπο.

Αυτό το χρωστάω σε κάποιους ανθρώπους: Τον Ηλία, που συνέλεξε και έβγαλε σε βιβλίο τις μαρτυρίες των 50 πρώην ανταρτών του ελληνικού εμφυλίου, που είχαν διαφύγει στην Τασκένδη μετά την ήττα του ΔΣΕ. Τον Δημήτρη, που αμέσως κατάλαβε τη σημασία αυτού του βιβλίου και πίστεψε στη δημιουργία ενός σκηνικού σχεδίου. Έγραψε επίσης τα δύο κείμενα με τίτλο Πόλεμος Τοπίων, ύστερα από επιθυμία της σκηνοθέτιδάς μας Irène Bonnaud.

Την Irène, που με πείσμα και εμμονή ψάξαμε και ψάχνουμε μαζί κάθε δυσκολία και κάθε λύση, και φυσικά τους δύο…συντρόφους μου επί σκηνής, τον Μιχάλη και τον Βασίλη, που μαζί αφουγκραζόμαστε συνεχώς το ρυθμό, τον παλμό του έργου…

Με το που αρχίζει η παράσταση μοιάζει σα να ξεκινάμε ένα ταξίδι σε ένα ανάγλυφο τοπίο, μέσα από ποταμούς, βουνά, πεδιάδες, δάση, πηγές, χωριά και πόλεις, μια διαδρομή πάνω σε ένα ανώμαλο έδαφος που την αφήνουμε να μας παρασύρει.

Σαν ηθοποιός όμως, επειδή τα εργαλεία, τα υλικά της παράστασης είναι πολλά, πρέπει παράλληλα να μπορώ να διατηρώ τον έλεγχο του υλικού που έχω να διαχειριστώ – οπτικού, λεκτικού, ηχητικού, συναισθηματικού, σωματικού.

Ακόμα, περιγράφοντας “από μέσα” την παράσταση, αισθάνομαι σαν ένας σκοπευτής που έχει απέναντί του και στοχεύει κάθε δευτερόλεπτο τις δεκάδες εικόνες του έργου, που περνάνε σαν σινεμά από μπροστά μου και τις μεταφέρω στη συνέχεια στο κοινό. Πρόκειται για μεταφορά και όχι για ταύτιση. Ωστόσο, αγγίζοντας αυτά τα λόγια, τους ήχους, τις ιστορίες, αφήνομαι να δω τι θα μου φέρουν πίσω κάθε φορά, όπως κάνει και το κοινό.

Έτσι αυτή η γνώριμη διαδρομή μού επιφυλάσσει κάθε βραδιά τις εκπλήξεις της, όπως ακριβώς και στο κοινό…»

-Τι κρατάς από την πρώτη φορά αυτής της έκθεσης και πώς προσέρχεσαι σε αυτήν την νέα αρχή;

«Είναι διαφορετική εποχή η τωρινή, αυτή της επανάληψης.

Πέρσι ήμουνα μέσα στο στρόβιλο των γεγονότων και των εικόνων που περιγράφει το έργο. Καιγόμουν. Φέτος, αφού μεσολάβησε ένα καλοκαίρι, έχω περάσει στη “μετά” εποχή.  Βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα αυτή την μετατόπιση, γιατί πέρασα μεν πολύ έντονα πέρσι το στάδιο της καταβύθισης μέσα στις λέξεις, τις εικόνες και τους ήχους της παράστασης, πιστεύω όμως ότι η τωρινή μου στάση, το «μετά» ταιριάζει περισσότερο στο χρόνο του έργου: Πρόκειται για ένα έργο που μιλάει για τη μνήμη των γεγονότων, των εικόνων του εμφυλίου, δεν πρόκειται για αναπαράστασή τους. Είμαστε στο “μετά”- εκ των πραγμάτων άλλωστε!»

Μάνια Ζούση

Ταυτότητα

Με τους: Φωτεινή Μπάνου (ερμηνεία/τραγούδι), Μιχάλη Καταχανά (βιόλα), Βασίλη Τζαβάρα (κιθάρα, loops).

Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος | μετάφραση κειμένου Πόλεμος Τοπίων από τα γαλλικά: Φωτεινή Μπάνου | κατασκευή σκιών: Άθως Δανέλλης | πρωτότυπη μουσική: Βασίλης Τζαβάρας, Μιχάλης Καταχανάς | ηχοληψία παράστασης: Φίλιππος Μαρινέλης | τεχνικός παράστασης: Γιάννης Ζέρβας | video: Irène Bonnaud | video mapping: cοm.odd.or | φωτογραφίες παράστασης: Δημήτρης Αλεξάκης