featured Μουσική

Το «Ξόρκι» της Κατερίνας αντίδοτο στην απόγνωση

“Μάγισσες υπάρχουν από τότε που υπάρχει Απόγνωση”. Αυτό υποστηρίζει μεταξύ άλλων στο artplay.gr η τραγουδοποιός Κατερίνα Φωτεινάκη για την ρήση που της ενέπνευσε τη μουσική παράσταση “Ξόρκι” η οποία παρουσιάζεται αυτό το καλοκαίρι σε μια σειρά από μουσικά φεστιβάλ με πρώτη στάση το Φεστιβάλ Βόλου στις 18 Ιουνίου. Ακολουθεί 26 Ιουνίου η εμφάνισή της στο Όξω Νου στα Χανιά στις 9.30μ.μ. Τον Ιούλιο η παράσταση θα παιχτεί στο Φεστιβάλ της Αρλ και στο Φεστιβάλ της Αβινιόν!

Η Κατερίνα που ζει και εργάζεται στο Παρίσι, μας θυμίζει την ιστορία για το «Ξόρκι» της:

«Πρόκειται για μια σύνθεση όπου η Ποίηση, ο Ρυθμός και η Μουσική γίνονται κομμάτι μιας τελετουργίας για τον “εξορκισμό του κακού”, ένα αντίδοτο στην πάσης φύσεως απόγνωση.

Για αυτήν την ιδιωματική μουσική αφήγηση η Κατερίνα έρχεται από την Γαλλία όπου ζει και δημιουργεί και όπου ο δίσκος της “Τζιτζίκια”, έχει αποσπάσει σημαντικές διακρίσεις και ενθουσιώδεις κριτικές από τον γαλλικό τύπο. Σημαντική θεωρείται επίσης η συνεργασία της με την Angélique Ionatos.

Η ίδια μας αφηγείται μια προσωπική εμπειρία που υπήρξε και η αρχή για αυτό το παράξενο.. ξόρκι.

«Πριν χρόνια χρειάστηκε να… χωνέψω ένα δύσπεπτο μείγμα ερωτικής διάψευσης και φιλικής προδοσίας. Και μάλιστα με το ένα πόδι μου στο γύψο!
Η ακινησία η σωματική αλλά και αυτή της ψυχής με ώθησαν σε ένα είδος αυτοσχέδιων επικλήσεων χωρίς πραγματική απεύθυνση : σκόρπιες λέξεις, μικρά αποσπάσματα από ποιήματα που επαναλάμβανα ασταμάτητα επί ώρες, σαν προσευχή.
Προς ποιον άραγε;
Ήταν προφανώς ένα σωσίβιο που εφηύρε ενστικτωδώς το μυαλό για να μη βυθιστεί στην τρέλα, μιας και η αυθαίρετη, υφέρπουσα μυστικιστική υφή του λειτούργησε σαν ένα υποκατάστατο ελπίδας..

Διαβάζοντας μετά από χρόνια για την μαγεία στην αρχαία Ελλάδα,
διέκρινα έκπληκτη κάποια ψήγματα στην εμπειρία μου αυτή.

Μπορούν λοιπόν η Ποίηση και η Μουσική
να γίνουν ένα είδος προσωπικής, άτυπης τελετουργίας
για να «ξορκίσει» κανείς το κακό;

Και δηλαδή
ένα α ν τ ί δ ο τ ο στην απόγνωση;

Καθένας απαντά για τον εαυτό του.
Εμείς θέτουμε το ερώτημα».

Μάνια Ζούση